RSS

Tomohisa Yamashita Asia Tour 2011 in Bangkok Super Good Super Bad (23-24 April 2011)

(เกริ่นนำ)

หลังจากห่างหายการอัพบล็อคมานาน ก็ต้องกลับมาอัพเพราะตอนนี้เป็นอะไรที่มีความสุขมากๆ

กลัวว่าพอเวลาผ่านไป จะลืมความรู้สึกในตอนนี้รวมถึงรายละเอียดไปเสียก่อน 555  

ขอบอกไว้ก่อนนะ ว่าเป็นการอัพบล็อกที่ยาวมาก (จริงๆ) ถ้าขยันอ่านก็อ่าน ไม่ขยันอ่านก็ไม่เป็นไร

เพราะอัพไว้ละเอียดเว่อร์สุดๆเพื่อให้ตัวเองได้กลับมาอ่านอีกทีภายหลังอ่ะ…

** ตรงสีที่เด่นขึ้น สามารถกดเข้าไปดูรายละเอียดได้นะ **

(เข้าเรื่องกันเลย….)

ขอเริ่มตั้งแต่วันที่รู้ข่าวว่ายามะพี จะจัดทัวร์คอนเสิร์ตทั่วเอเชีย เป็นวันที่กำลังนั่งเอ๋ออยู่ในห้องเรียน

พอพักเบรค “ส้ม” (สาวกเจร็อค) ก็รีบมาถามว่ารู้ข่าวยัง

บังเอิญช่วงนั้นไม่ได้ตามข่าวคุณชายพีมา 2-3 วัน ก็เฮ้ยยยย… ยามะพีจะมาเมืองไทย

ยังกะฝันไปแน่ะ เพราะรอผู้ชายคนนี้มานานมาก ตั้งแต่นุกอยู่ม.1 ก็ประมาณ 11 ปีได้ล่ะมั้ง

จนตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าพอเรียนจบนะจะบินไปหาเองที่ญี่ปุ่น ดีเหมือนกันมาให้เห็นถึงที่เลย ♡. ( ̄▽ ̄)~*  

พอเข้าไปดูรายละเอียดในบ้าน popcornfor2 ก็เห็นแล้วว่าคุยไปกันไวมาก

หน้างี้พุ่งไปหลายหน้าเลย ก็คุยเกี่ยวกับเรื่องนี้แหละ ก็ตื่นเต้นๆตามประสา

จนกระทั่งมีกำหนดวันที่ยามะพีจะแถลงข่าว คือวันจันทร์ที่ 10 ม.ค. 2554 และจะบินมาไทยก่อนในวันอาทิตย์ที่ 9 ม.ค. 2554

พอรู้วันเท่านั้นแหละเซ็งมาก เพราะวันที่ 9 นั้นต้องไป Siam Ocean World เป็นกิจกรรมในวิชาเลือกที่ต้องไป o(╥﹏╥)o

จนถึงวันที่ 9 ก็รับรู้ข่าวสารทางอินเตอร์เน็ตรวมถึงโทรหาพี่ที่รู้จัก

คือ ยามะพีมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิตอนตีห้า ก็มีบรรดาแฟนคลับไปรับกันพอสมควร ในวันนั้น ยามะพีก็มาด้วยสภาพแบบนี้ ^^


พวกที่ไปรับ เค้าก็ตามต่อ คือ ยามะพีไปอัดรายการ “ที่นี่ หมอชิต” โดยตามไปตลาดสามชุก สุพรรณบุรี

โอ้ยยย.. อยากไปมากๆ แต่ก็นะไม่ทันแล้วยังติดอยู่ที่โอเชี่ยนเวิลด์อยู่เลย

ไอเราก็กลับมานอนเอาแรง รอไปพบตัวจริงเสียงจริงครั้งแรกที่งานแถลงข่าวตรงลานพารากอนก็ได้วะ…

     



พอเข้าวันที่ 10 ม.ค. ก็รู้ว่ายามะพีต้องอัดรายการ “เช้าดูวู้ดดี้” (ลิงก์ข่าว)

         

และต่อด้วยสัมภาษณ์รายการ SatZone , SEED F.M. ก็ไม่ได้ไปตามเลย(มีสัมภาษณ์ของรายการอื่นๆด้วย)

แต่ไปรอจองที่นั่งตรงลานพารากอนตั้งแต่ 11.00 น. พอไปถึงก็นัดเจอบรรดาคนรู้จัดทั้งหลาย ซื้อตั๋ว 4,500 วันนี้ด้วย ก็ซื้อกับ thaiticketmajor

ส่วนบัตร 1,500 นั้นซื้อไปก่อนหน้านี้แล้ว โดยซื้อกับ pingbook.com

วันนี้อากาศดีเกิน แดดร้อนสุดๆ แต่ก็นั่งกางร่มอดทนกันไปเรื่อยๆ



จนซักบ่าย 2 ก็เริ่มเปิดเพลงของยามะพีเป็นการกระตุ้นความตื่นเต้นเล็กๆน้อยๆ 555555

พอถึงช่วงสัมภาษณ์สดของ SEED ถ้าจำไม่ผิดน่าจะซัก 14.30 น. ก็มีการเปิดเข้าลำโพงให้บรรดาแฟนคลับที่นั่งตากแดดฟังเสียงไปก่อนที่จะเจอตัวจริง ^^

ก็มีอัดคนอัดเสียงไว้ด้วย (ลิงก์) จะว่าไปก็สนุกสนานไปอีกแบบ แค่ได้ยินเสียงก็กรี๊ดกร๊าดกันได้ 5555

ระหว่างการรอ ก็มีการเล่นเกมส์ทายคำถามเกี่ยวกับยามะพีโดยจะได้โปสเตอร์เป็นของรางวัล

ต่อด้วยมีการสัมภาษณ์พี่วัฒน์  และเปิด VTR การโปรโมตคอนเสิร์ตครั้งนี้

จนกระทั่งถึงเวลา 17.00 น.เป็นเวลาที่ทุกคนรอคอย ยามะพีเปิดตัวโดยขึ้นไฮโดรลิกส์ขึ้นมา

โอ้ยยยยย… หล่อขั้นเทพจริงๆ เป็นคนที่ถ่ายรูปไม่ขึ้นอย่างรุนแรง 555

จำรายละเอียดอะไรไม่ค่อยได้แล้วว่าพูดอะไรไปบ้าง ก็กรี๊ดบ้าบอไปเรื่อย แต่ตานี้จ้องจนจะทะลุอยู่แล้ว

ยามะพีใช้เวลาบนเวทีอยู่ประมาณ 30  นาทีได้ พอเสร็จก็เดินลงไป

พวกเราก็เตรียมร้องเพลง Love Song ท่อนฮุกที่เตรียมกันมา คิดว่ายามะพีจะไม่ได้ยินซะอีก

แต่พอร้องจบยามะพีก็วิ่งกลับขึ้นมาขอบคุณอีกรอบ แบบแหกปากพูดตามสไตล์เด็กจอห์นนี่จริงๆ *∩_∩*

งานแถลงข่าวครั้งนี้ เป็นงานเปิด ทุกคนต่างก็พกกล้องไปถ้วนหน้า แม้จะห้ามแล้วก็เหอะ รูปงี้กระจายเลย


       


อ้อ.. ลืมเล่าต่อว่า พอแถลงข่าวเสร็จ พวกนุกก็ชวนกันไปส่งที่สนามบิน ก็วิ่งไปวิ่งมา

สุดท้ายก็ได้รู้ว่า คุณชายพีเค้าดันคาร์อินซะงั้น ตอนอยู่ในสนามบินแอบเกรียนบอกว่ามาส่งแจซอกแทนด้วยแหละ แหะๆ

จบสำหรับการเจอยามะพีครั้งแรกในชีวิต….

(ต่อไปจะเป็นการเจอยามะพีอีกครั้งเป็นครั้งที่ 2…)

จากที่รอเป็นเดือน เป็นอาทิตย์ จนกระทั่งเป็นวัน ก็รู้ว่ายามะพีจะบินมาถึงไทยในตอนเช้าวันศุกร์ที่ 22 เม.ย. 2554 ตอนตีห้ากว่า

นุกเลยตัดสินใจไปนอนบ้านพี่ตู่ เพื่อที่จะได้ไปสนามบินพร้อมกัน

สรุปคืนนั้นที่มานอนกัน มีพี่ตู่ พี่แพรว(ลางานมาจากอุบลเลย ^^) พี่เอ๊ะ เพชร และนุก

ก็นั่งคุยนั่งทำพัดโปรเจคต่อจนเที่ยงคืนก็เข้านอน

   

และตื่นตอนตีสาม แหกขี้ตาไปสนามบินกัน

ตอนไปถึงก็ประมาณตีสี่ได้ มีแฟนคลับร้อยกว่าคนมารอรับอยู่ที่เกท 10 แต่อยู่ข้างบนกัน

พอใกล้เวลาออกมาให้เห็นหน้าก็เริ่มเห็นบรรดาสต๊าฟทั้งหลายมายืนออกัน ตอนนี้หายง่วงแล้ว 555  

ก็รอเวลาจนประมาณ 5.40 น. ยามะพีก็เดินออกมาโบกไม้โบกมือรอบด้านเลย

ยามะพีมาในชุดสวมแจ็คเก็ตดำ ใส่หมวก แว่นตาดำ และก็ถือกระเป๋าใบนึง ตัวเล็กมาก หน้างี้เล็กนิดเดียวเอง

วินาทีนั้นมองเผินๆนึกว่ามาโกโตะ 5555

นี้เป็นรูปจากน้องจ๋า

 ส่วนรุปนี้จาก MTV


เสร็จจากไปรับแล้ว ก็กลับมานอน ไม่ตามไปที่โรงแรมดุสิตแล้ว รอเจอในคอนทีเดียวเลยละกัน อิอิ

เสาร์ที่ 23 เม.ย. 2554


พอประมาณเที่ยงๆ ก็ไปนัดเจอพี่จิ๊บ, พี่ลิ้มและพี่แพรว ที่อนุสาวรีย์จะได้ไปธันเดอร์โดม (เมืองทองธานี) ด้วยกัน

วันนี้ทั้งวันฝากชีวิตไว้กับ McDonald’s และก็ไปขึ้นรถตู้ พอไปถึงก็ต่อรถรับส่งข้างใน จนเหนป้ายผู้ชายของเราขนาดใหญ่อยู่หน้าโดม

แต่เซ็งเบื้องหลังแผ่นป้ายเหอะ มีกระสอบทรายตั้งเต็มไปหมด หญ้าข้างหน้าป้ายก็รกๆ อาจจะมีเศษขยะด้วย ดูไม่งามเล้ยยยย…


พอไปถึงก็ต่อคิวซื้อของหน้าคอนกัน รายการของมี         

Booklet – 800 Bt

Big Round Fan – 200 Bt

Poster (B2) – 250 Bt

Clear File – 200 Bt

Original Photo – 250 Bt

Penlight – 400 Bt

วันนี้นุกสอยมาแค่โปสเตอร์กะเพนไลท์ แต่พอเห็นพัดกะแฟ้มแล้ว ก็เริ่มสองจิตสองใจ 555 ก็กะว่าเด๋วพรุ่งนี้ละกัน

มาถึงนี่ตั้งแต่บ่ายโมงนิดๆ แต่คอนเสิร์ตมีทุ่มนึง ก็นั่งเมาท์ไปเรื่อย จะว่าไปก็เป็นวันพบญาติจริงๆ แบบดีมากๆ

บางคนนี้ไม่เคยเจอ บางคนก็เคยเจอกันแล้วแต่ไม่ได้พบกันมานาน เป็นความรู้สึกที่ดีอีกแบบเหมือนกัน

ในวันนี้ฝนตกหนักด้วย ทุกคนเลยต้องเข้ามาหลบในโดมกัน ทำให้รู้สึกอบอุ่นเป็นพิเศษ ^^



ตอนนั่งรออยู่หน้าประตูทางเข้า ก็ได้ยินเสียงซ้อมข้างในเป็นระยะพอกระตุ้นต่อมตื่นเต้น พร้อมกับเห็นแสงวูบวาบเวลามีคนเปิดปิดประตู

บริเวณใกล้เคียงก็มีจัดตั้งบู้ทดูเรื่อง Ashita no Joe รอบแฟนคลับในวันที่ 30 เม.ย. 2554 (ตัวอย่างหนัง)


เสียดายอ่ะ นุกไม่อยู่แล้วต้องไปฝึกงานต่อ ฮืออออออ

มีหุ่นยามะพีในคราบนักมวยยืนแอ๊กท่าอยู่ ทุกคนต่างก็ต้องมาถ่ายคู่ด้วย ฮ่าๆๆๆ

พอ 17.30 น. ก็เริ่มเข้าไปข้างในฮอลล์ได้ ฝนก็ยังคงตกอยู่ ยังกะเป็นการล้างอาถรรพ์คอนเสิร์ตเจอีในไทย กร๊ากกกกกกก

วันนี้นั่งโซน L แถว I ชั้น 1 เลขที่ 24 มองจากที่นั่งมายังเวที โอเคเลยนะ ถือว่าเป็นฮอลล์ที่เล็กมาก เห็นชัดพอสมควร

นับว่าดีนะที่ซื้อบัตรไกลกะบัตรใกล้ คือวันนี้นั่งบัตรไกล ก็เลยได้เก็บบรรยากาศโดยรวมเต็มที่

มันเว่อร์มากๆ ระบบแสงสีสุดๆไปเลย มีเลเซอร์ยิงไปมา มีเอฟฟเฟ็คไฟ มีจอ LED ขนาดใหญ่ (แต่ก็ไม่ค่อยได้ดูอ่ะนะ 555)

มีขนนก โฟม สายรุ้ง พุ่งออกมาให้เก็บกัน ที่เด็ดกว่านั้น คือเวทีมีการต่อเติมออกข้างหน้ายาวขึ้น มันเป็นอะไรที่ดีมากๆ

และก็ยังมีรถเลื่อน สุดยอดของความใกล้ และก็เครนที่หมุนได้ 360 องศา มันให้ความรู้สึกยังกะไปดูที่ญี่ปุ่นเลยจริงๆ

ขาดก็แต่ไม่มีเหินเวหาเพราะคานของที่ไทยอาจจะไม่แข็งแรงพอ ^^

คอนวันนี้เหมือนบัตรจะขายไม่หมด แต่ก็เหลือไม่เยอะ ส่วนของพรุ่งนี้ขายหมดเกลี้ยงเลยนะ ชาบู~~

มีแฟนคลับชาวต่างชาติมาดูเยอะเหมือนกัน ก็พวกประเทศเพื่อนบ้านของเรานี่แหละ นุกได้นั่งข้างคนมาเลเซียคนนึง

(ซึ่งก็ดันเจอในวันพรุ่งนี้ตรงหน้าเวทีด้วย อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น >,< )


     

(ต่อไปจะเล่าถึงรายละเอียดในคอนเสิร์ตดีกว่า )

คอนเสิร์ต

“ โทโมฮิสะ ยามาชิตะ เอเชีย ทัวร์ 2011 อิน แบงคอก ซูเปอร์กู๊ด ซูเปอร์แบด

(Tomohisa Yamashita Asia Tour 2011 in Bangkok Super Good Super Bad)

เป็นทัวร์คอนเสิร์ตในทวีปเอเชีย ใช้เวลาแสดง 2 ชั่วโมงเต็ม พอเข้าไปในฮอลล์มันหนาวมาก

ไม่รู้เพราะตื้นเต้น หรือ แอร์มันตกที่นุกพอดี 5555

ก่อนเริ่มคอน ก็จะมีการยืนตรงถวายความเคารพพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวก่อน คิดว่าคนชาติอื่นก็คงงงๆกัน

แต่เค้าก็ยืนกันหมดนะแค่ไม่ค่อยสำรวมยังเห็นโบกไม้โบกมือเล่นกะเพื่อนชาติเดียวกันอยู่ ไม่เป็นไรถือว่าไม่ใช่คนไทย

และก็มีเสียงประกาศกฎข้อห้ามเป็นภาษาต่างๆ ประกาศจบปุ๊บ ไฟดับ อิพวกที่นั่งโซนอารีน่าก็กรูกันไปขอบเวทีเลย

(เอาแล้วไง สงสัยพรุ่งนี้ได้วิ่งกรูไปด้วยแน่ มันก็ดูไม่ดีนะ เพราะเท่าที่รู้มาของญี่ปุ่น

เค้าก็อยู่กะที่เป็นระเบียบมากๆ แต่เอาเหอะที่นี่มันเมืองไทย คนไทย ก็รู้ๆกันอยู่  -*-)

เปิดตัวโดยจอ LED แบบที่มีสี่ด้าน จะมีช่องว่างตรงกลาง ที่อยู่ตรงเวทีกลางเลื่อนลงมา

และให้ยามะพีกะขาตั้งไมค์มุดจากเวทีขึ้นมาแล้วจึงเอาที่ครอบขึ้นกลับไป  

ว่าละยามะพีมาในทรงผมแสกกลาง ทรงที่ไม่ชอบเอาซะเลย

แต่พอเห็นตัวจริง ความหน้าตาดีมันทำให้มองข้ามทรงผมนี้ไปได้จริงๆ

นี้ขนาดทำทรงที่จะทำให้ตัวเองดูไม่หล่อนะเนี่ยะ ยังหล่อได้ขั้นเทพขนาดนี้ 55555555 

ยามะพีมาพร้อมกะเพลง Daite Senorita  เพลงนี้ก็แค่ยืนร้องอยู่ตรงเวทีกลางเฉยๆ ใส่ชุดมีม่วง วูบวาบสไตล์เด็กเจอี 

และมีเด็กๆ เอบีซี-ซี ( ABC-Z) ที่เป็นเกสต์มาร่วมเต้น

จบเพลงนี้ก็ต่อด้วยเพลง Fever to Future และ Seishun Amigo เป็นอะไรที่โคตรจะเซอร์ไพรส์ รถเลื่อนคร้าบบบบ

คิดไม่ถึงว่าจะมี ดีมากๆ เห็นอย่างใกล้

คือ รถเลื่อนจะเลื่อนมาทักทายพวกที่นั่งบนสแตนด์ พร้อมกะให้จับมือ โอ้ยอิจฉาอ่ะ อยากจับบ้างอะไรบ้าง

อยากรู้ว่ามือจะหยาบกระด้างป่าว เพราะเห็นแล้วว่าดาราที่มีคนจับมือ

พวกแฟนๆชอบบอกว่า มือนุ่มจัง ไม่เห็นมีใครพูดว่า มือโคตรหยาบเลย 5555


พอจบเพลงก็กลับมาบนเวที ต่อด้วย Theme of “SUPER BAD”  และเพลง Tokyo Sinfonietta เปลี่ยนชุดละเป็นชุดคลุมสีดำแบบผ้ากำมะหยี่

ตรงนี้เป็นอะไรที่อึ้งมาก ชอบมาก

แบบแสงสีอย่างอลังการ ยิงเลเซอร์มั่วไปหมดทุกทาง

นุกนั่งจากข้างบนเลยเห็นมุมโดยรวมชัดมาก เพราะนั่งหันหน้าเข้าหาเวทีด้วยพอดี

เหมือนเพลงนี้จะมีเครน ทำให้ช็อคไปอีกรอบ เห้ยยยยย มันจะดีเกินไปแล้ว 5555 เครนก็หมุนได้รอบ โบกไม้โบกมือทักแฟนๆไปเรื่อย

และก็ต่อด้วยเพลง MOLA ก็มาเต้นเซ็กซี่ๆให้ดูกัน อิอิ  

และก็ยังคงยิงเลเซอร์ต่อในเพลง One in a million เสียดายไม่ได้ใส่แว่นแล้วถอดโยนอย่างในไลฟ์

ตามด้วย Yours Baby และก็ Gomen ne จำได้ว่าใส่หูฟังแล้วมีแบบดึงหูฟังออกทีละข้าง แบบขอฟังเสียงพวกแฟนๆทีละฝั่ง

ทีนี้พอจบเพลงก็ไปนั่งร้องเพลงบนโซฟาสีขาว ด้วยเพลงใหม่ชื่อว่า ADAMAS ตรงนี้เปลี่ยนเป็นสูทสีขาว ก็นั่งร้องจนจบเพลง

คงเป็นการพักหลังจากเต้นมาตลอด ^^  

และก็ต่อด้วยเพลง My Dear และ Dance Jam ก็เต้นไปร้องไปจนจบ

ต่อไปก็จะเป็นช่วงอังกอร์ ก็มีการแนะนำตัว ตอนแรกยามะพีก็พูดภาษาอังกฤษ สักพักก็ให้ล่ามขึ้นมาช่วย

ล่ามคนนี้คนละคนกะตอนแถลงข่าว

ก็มีการแนะนำเด็กๆ ABC-Z ยอมรับเลยว่ารู้จักแต่ชื่อวง ชื่อแต่ละคนและหน้าตาของแต่ละคนไม่รู้จักเลยอ่ะ

ในวันนี้ก็อาศัยดูหน้าเด็กๆทางจอมอนิเตอร์เอา

(แต่พอวันพรุ่งนี้ ได้ดูใกล้มากๆ ทุกคนหน้าตาดีเว่อร์ แม้จะสู้ยามะพีไม่ได้ก็ตาม 5555 )

และก็ให้เด็กๆแสดงความสามารถต่างๆ (ไปอ่านรายละเอียดในข่าว ไม่ก็ ของน้องเบลล์ก็ได้ ขี้เกียจพิมพ์ 555)

นอกจากนี้บนเวทีก็จะมีวงดนตรี FiVe, dancer , สตริงและนักร้องคอรัส ด้วย     


และก็ถึงช่วงถามคำถาม ยามะพีให้เด็กๆเอบิลงมาเลือกคนถาม เหมือน 2-3 คนแรกที่ได้เลือกให้ถามจะเป็นชาวต่างชาติหมด

ตอนนั้นคิดอยู่เหมือนกันว่ายามะพีคงงง นี้กุมาเล่นที่ไทยจริงป่ะเนี่ยะ เห็นมีแต่แฟนคลับประเทศอื่นมาดู 555

ล่ามก็แปลไม่ค่อยทันอ่ะ พอคนหลังๆที่เป็นคนไทย ก็ดันถามเป็นภาษาญี่ปุ่นอีก

เหมือนเวลายามะพีตอบปุ๊บ มีคนกรี๊ดแบบว่ารู้หมายถึงอะไร ทำให้ล่ามไม่ค่อยแปล

สรุปนุกก็เลยไม่รู้ทั้งที่คนถามและที่ยามะพีตอบ 555 แต่ไม่ซีเรียสๆ มีความสุขมากๆ ไม่เอาเรื่องอื่นมาคิดให้รกสมอง ^^


ก่อนจบอังกอร์ ยามะพีอยากให้บรรดาแฟนคลับเล่นกะเค้า โดย บอกว่า ถ้าเค้าพูด “ Are you ready?” ให้ช่วยกันตอบว่า “Yes”

และถ้าเค้าพูด “ยามะ” ให้พวกเราพูดต่อว่า “พี” น่ารักอ๊ะ

แต่รู้สึกว่าเล่นน้อยไปนะ ไอเราก็นึกว่าจะเล่นมากกว่านี้ ฮ่าๆๆๆ


พอจบอังกอร์ ยามะพีก็คงไปพักเลยให้เด็กๆ ABC-Z ขึ้นมาโชว์ก่อน

และสักพักยามะพีก็ขึ้นมาร่วมแจมด้วยชุดแบบเสื้อคลุมสีทองๆแอบเปิดหน้าอกวับๆแวมๆ ให้แฟนแอบมองหาหัวนม 555  

มีการใส่หน้ากากขึ้นมาด้วย แต่ก็ใส่แป๊บเดียวนะและก็ถอดออกให้เห็นหน้าหล่อๆ อิอิ ในมือถือดาบซามูไรขึ้นมาด้วย 

และเล่นเพลง TOMO เป็นเพลงที่ชอบมากที่สุดในคอนเลย เพราะจะมีท่อนที่ร้องคำว่า “TOMO” แล้วทุกคนต่างพร้อมใจกันออกเสียง

แบบรู้สีกขนลุกอย่างบอกไม่ถูก มีน้องคนนึง(น้องชิน)ที่รออยู่ข้างนอกโดม บอกว่าได้ยินเสียงดังมาก

พอจบเพลงTOMO ก็มีแสงเลเซอร์จากปลายดาบจากเด็กๆ  ABC-Z ยิงไปรอบๆฮอลล์

แต่ที่นุกชอบมากก็คือ มีคนนึงยิงเลเซอร์แบบลากยาววนไปรอบฮอลล์เป็นอะไรที่สวยมากๆ

และต่อด้วยเพลง Dekiai ROBOT เพลงนี้ก็จะมีหลอดไฟโผล่ขึ้นมาจากพื้นและที่ห้อยอยู่ข้างบนก็ปล่อยลงมาขึ้นลงแกว่งไปมาด้วย

สวยดีเหมือนกัน ดูเป็นมิติดี

ต่อไปเป็นเพลง Tsumitobatsu เพลงนี้ยามะพีขึ้นเครนอีกรอบ และก็มีการเล่นโค้ดเชียร์ “Go Go YamaP” กับ “Hey” ด้วย

โดยจะมีคำพวกนี้ขึ้นมาบนจอนะแหละ แต่นุกพูดช้ากว่าที่เห็นบ่อยมาก 5555

และก็มาถึงเพลง 最后的 love song (saigo no love song) เป็นอีกช่วงที่รอเหมือนกัน เพราะเคยอ่านรีพอร์ตคอนที่ประเทศอื่น

มันจะมี VTRแสดงผลงานของยามะพีตั้งแต่วัยละอ่อนจนถึงปัจจุบัน ในเพลงนี้ยามะพีก็ยังอยู่บนเครน ร้องไปโบกมือไป

บนจอก็ฉายภาพละครเก่าๆที่ยามะพีเคยแสดงมาตั้งแต่เด็กจนโต จบด้วยรูปหมอไอซาวะจากเรื่อง code blue

เป็นอะไรที่เห็นแล้วแอบน้ำตาซึมอ่ะ บ้าไปแล้ววววว

แต่ตอนดูมันรู้สึกดีมากจริงๆนะ มันซึ้งดีอ่ะ      


ทีนี้ก็ถึงคราวเพลง Hadakanbo ไอเราก็นึกว่าจะเปลี่ยนชุดเป็นชุดลูกทุ่ง ฮ่าๆๆ แต่ก็ไม่ได้ใส่นะ ยังคงเป็นตัวเดิม

แต่ก็เห็นภาพในชุดสีม่วงวิบวับอยู่ดีเพราะฉากหลังดันมีฉายเอ็มวีเพลงนี้ประกอบ ฮ่าๆ

Crazy you เพลงนี้ ยามะพีเอาแต่เล่นกะคนอยู่ริมขอบเวทีหลัก เอาเหอะ  ให้โบนัสเค้าเห็นใกล้ๆบ้าง 555

และก็จะเป็นช่วงโชว์ของ ABC-Z ก็ร้องไม่เป็นอ่ะนะ เลยนั่งลงบ้าง หลังจากยืนมานาน แต่ก็ช่วยโบกแท่งไฟให้น๊า..

จนถึงเพลง Friday night เพลงนี้เป็นอีกเพลงที่ยามะพีนั่งร้องเพลงอยู่กะที่ คราวนี้ร้องอยู่ตรงเวทีหลักมีแท่นยื่นขึ้นมานิดนึง


ตามด้วย Blood Diamond มีการดึงฮู้ดมาปิดคลุมหัวไว้ด้วยดูเท่มาก ต่อด้วยเพลง One Girl

เพลงนี้บนจอจะมีการฉายภาพบรรดาแฟนคลับในฮอลล์ด้วย

และก็เพลง Touch You ชื่อเพลงก็บอกแล้วว่าต้องมีการทัชแน่ๆ แต่แน่ล่ะไม่ได้ทัชกะเค้าหรอก I wanna touch you…. T_T


เพลง Party Don’t Stop จริงๆเพลงนี้ก็เป็นอีกเพลงที่ชอบนะ

ชอบตั้งแต่คราวที่ยามะพีเอาไปร้องในรายการ M-Countdown ที่ประเทศเกาหลี

แล้วเห็นแฟนๆเล่นโค้ดร่วมไปในเพลงด้วย ดูแล้วสนุกดี เพลงนี้ก็มีการยิงเลเซอร์อีกแล้ว

พอจบเพลงนี้ ยามะพีก็ทำทีเป็นขอบคุณ แต่อิพวกเรามันรู้ดีว่ายังร้องเพลงไม่ครบ ฮ่าๆๆๆ

ก็ตอนที่ยามะพีหายเข้าไปแล้ว ก็ร่วมร้องเพลง Happy Birthday ให้

เพราะเพิ่งผ่านวันเกิดของยามะพีมาไม่นาน จะว่าไปร้องไม่พร้อมกันเลย แรกๆงี้ฟังไม่ออกเลยล่ะ คิดว่าต้องล่มแน่ๆ

แต่โชคดีที่รอบสุดท้ายก่อนยามะพีจะขึ้นมาขอบคุณร้องกันพร้อมจนได้ อิอิ

ยามะพีขึ้นมาอีกที พร้อมเพลง Loveless เพลงที่เอ็มวีหล่อที่สุดในโลก 5555

และต่อด้วยเพลง AO เพลงนี้ก็ขึ้นรถเลื่อนอีกครั้ง พร้อมกับมีการโยนลูกบอลสีแดง

(ที่มารู้ภายหลังว่ามีลายเซ็นต์ไม่ก็ข้อความเขียนอยู่ด้วย)

แต่นั่นแหละ จะโยนจะอะไรก็เหอะ ไม่ได้แม้แต่จะได้ลุ้นเลย เพราะยามะพีไปโยนอีกโซน น้อยใจในโชคชะตา T_T

คงได้แค่เห็นหน้าระยะกระชั้นชิด ฮ่าๆๆ

พอวนเสร็จก็กลับมาที่เวทีกลาง แล้วก็มีการยิงพวกสายรุ้ง,โฟม ที่มีเขียนชื่อคอนเอาไว้

มันพุ่งออกมาจากเวทีกลางแบบกระจายไปทุกทิศ

มองจากที่นุกนั่งวันแรกแล้วโคตรจะสวยอ่ะ ตะลึงกันเลยทีเดียว

และก็แน่นอนอีของพวกนี้มาไม่ถึงมือนุกหรอก แต่ก็มีคนเก็บให้อ่ะนะ 555

จบตรงนี้ก็ขอบคุณกลับไปหลังเวทีอีกครั้ง

แต่นั่นแหละ ใครจะยอมให้จบแค่นี้ ก็ช่วยกันตะโกน “Mou Ikkai” บ้างก็ตะโกน “ยามะพี”

ฟังแล้วงงๆ คงไม่ได้อ่านในแผ่นโปรเจคที่แจกให้ ฮ่าๆ

แต่เอาเหอะยังไงยามะพีก็ขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้ใส่เสื้อยืดสีแดง

(อยากได้มาก ทำไมไม่เอามาขายเป็นของหน้าคอนในไทยด้วยหว่า เสียดาย)

พร้อมกับผ้าขนหนูพาดคอมาและร้องเพลง Gomenne Juliet จนถึงคราวที่ต้องโยนผ้าขนหนูกะถอดเสื้อโยนให้แฟนคลับ

โอ้ย! ใครได้ไปเนี่ยะ ช่วยแสดงตัวหน่อยได้มั้ยค๊า..

เสียดายพอถอดเสื้อก็นึกว่าจะเห็นหุ่นล่ำๆ ดั๊นมีเสื้อกล้ามสีดำข้างในซะงั้นอ่ะ หื่นกันจริงๆ กร๊ากกกกก

พอโยนของเสร็จก็กล่าวขอบคุณอีกและก็ลงเวทีไป

เสียดายที่ไม่มีใครยอมช่วยกันตะโกนต่อ ยามะพีก็เลยไม่ขึ้นมาอีก เสียดายอ่ะ

แต่เอาวะ ทุกคนคงคิดได้ว่ายังไงพรุ่งนี้ก็ต้องเรียกให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

กว่าจะอ้อยอิ่ง คุยไปเรื่อยในฮอลล์ ออกมาก็เห็นคนต่อแถวรอดูยามะพีขึ้นรถแต่ที่ไหนได้

ยามะพีคงกลับไปนานแล้วล่ะ พวกนุกก็ต้องกลับไปทำพัดโปรเจคต่อ ฮ่าๆๆ

ไอตอนรอก็มีพี่นักข่าวหนังสือพิมพ์ญี่ปุ่นมาขอถ่ายรูปทำข่าว ก็ถ่ายไป หน้างี้มันแผล่บกันเลยทีเดียว

ดันลืมถามว่าหนังสือพิมพ์อะไรซะงั้นอ่ะ

พอจะกลับโชคดีได้น้องนาขับรถพาออกมาจากอิมแพคมาขึ้นแท็กซี่ข้างนอก

เพราะตอนคอนเลิกเป็นเวลาเลิกของคอนMaroon 5 ด้วยเช่นกัน หาแท็กซี่ไม่ได้เลย


เป็นอันจบการรายงานของคอนวันแรก.. ^^     

อาทิตย์ที่ 24 เม.ย. 2554

วันนี้มาถึงธันเดอร์โดมประมาณบ่ายนิดๆ ฝนตกแค่ตอนลงจากแท็กซี่จะเข้ามาในโดมแค่นั้นเอง

ยังกะแกล้งกัน เพราะพอมาถึงในโดม ฝนก็หยุดซะงั้น

คิวต่อแถวซื้อของหน้าคอนน้อยกว่าเมื่อวานเอามากๆ เพราะเหมือนทุกคนต่างก็พร้อมใจกันซื้อตั้งแต่เมื่อวานเพราะกลัวหมด

ส่วนนุกวันนี้ตั้งใจจะมาซื้อเพิ่มคือ พัด แบบว่าเห็นแล้วมันหล่อจริงๆ แต่ระหว่างต่อคิวอยู่นั้น เดินไปดูแฟ้ม ก็หล่อเกินห้ามใจ

สุดท้ายก็เลยคว้ามาทั้งพัดทั้งแฟ้ม ฮ่าๆๆ



พอเสร็จจากต่อคิวซื้อของหน้าคอน ก็มาเปิดโรงงานนรกช่วยกันทำพัดโปรเจคต่อ สนุกสนานดี

ทำจนถึงเวลาที่ปล่อยให้เข้าไปข้างในเลยทีเดียวเรียกว่า ทำกันจนวินาทีสุดท้าย ฮ่าๆๆ

วันนี้กลับแปลก ไม่ค่อยมีคนรีบเข้าไปข้างใน ไอเราก็เลยรีบแทน เพราะกลัวเดี๋ยวคนจะแห่กันเข้าไปตอนคอนใกล้เริ่ม

คราวนี้มีการรื้อของ ตรวจละเอียดโคตร รื้อซะจนของนี้เละเทะไปหมด  

วันนี้นั่งโซนอารีนา BR ชั้น G แถว BC เลขที่ 13 ใกล้เวทีกลางเว่อร์ ดูลู่ทางแล้วว่าถ้าเค้ากรูกัน ตรูจะไปอยู่ตรงไหนดี ฮ่าๆๆ

ก็เลยเอาแบบขอดูชัดๆละกัน มือไม่ต้องจับก็ได้ เพราะใช่ว่ามือเราจะได้สัมผัส โอกาสน้อยมาก

จริงๆแล้วโซนที่นั่งนี้เป็นที่นั่งที่หลุดมาจากแฟนๆญี่ปุ่น แล้วพี่เอ๊ะช่วยเอาไปเปลี่ยนให้ ขอบคุณมากนะคะ ^o^

แบบว่าใกล้มากอ่ะ ก็ตั้งใจไว้แล้วว่าเมื่อวาน คือ ขอเก็บบรรยากาศให้เต็มอิ่ม หน้าคงเห็นไม่ชัดเท่าไหร่

วันนี้บัตรราคาแพง ขอดูหน้าชัดๆ ขอจ้องเอาให้ตาทะลุเลย

ยอมรับว่าเห็นชัดมาก มากๆๆๆๆ มากที่สุด ไม่คิดว่าจะได้เห็นชัดขนาดนี้ เพราะตรงที่นุกอยู่เป็นบริเวณเวทีกลางพอดี

โชคดีจริงๆ


วันนี้รายละเอียดในคอนโดยรวมก็เหมือนเมื่อวาน ตามที่คาดว่าพอเค้าเริ่มปิดไฟ

ทุกคนต่างพากันกรูไปที่เวที ดีนะมีคนดันๆนุกจนมาติดเวที

แต่ที่ตกใจกว่านั้นคือ ดันมายืนติดกับคนมาเลเซียที่เจอเมื่อวานอีก อะไรจะดวงสมพงษ์กันขนาดนั้น

พอจบคอนเค้ามาขอนุกถ่ายรูปด้วยนะ แต่ก็ไม่ได้ถามชื่ออ่ะ 555  

และก็ยังเจอตอนนั่งรถสองแถวออกมาจากอิมแพค และตอนรอแท็กซี่อีกที เจอบ่อยเว่อร์ ฮ่าๆๆ

จะมีที่ต่างก็คือช่วงอังกอร์นี่แหละ วันนี้โชคดีหน่อย ที่คนที่ได้ถามคำถามเป็นคนไทยและพูดภาษาไทย ฮ่าๆๆ

มีคนขอให้ทำท่า “ฮาเลลูย่า เช้นท์” ยามะพีก็ทำให้ดู

โชคดีที่คนขออยู่ใกล้ๆนุกพอดี เลยได้เห็นท่าน่ารัก ท่าประจำตัวของยามะพีกระแทกตาไปเต็มๆ ฮ่าๆๆ

ส่วนเด็กๆ เอบิ จากที่เห็นในจอมอนิเตอร์เมื่อวาน วันนี้เห็นอย่างชัด ทุกคนดูดีมากอ่ะ ฮ่าๆๆ

แอบหลงรักไปสองคน ชื่ออะไรก็ไม่รู้ ยังไม่ได้หาในเนตเลย กร๊ากกกกกกกกก

ส่วนเพลง TOMO ก็ยังคงสนุกสนานเหมือนเมื่อวาน

และเพลง Tsumitobatsu ก็ยังคง “Go Go YamaP” กะ “Hey” ผิดจังหวะอยู่ดี

อ้อลืมบอกไปตอนเพลงTOMO แอบเห็นหัวนมยามะพีด้วยนะ เล็กมากเลย ฮ่าๆๆๆ โอ้ยยย หื่น!!!

พอจบเพลง เค้าจะปิดไฟให้ยามะพีเปลี่ยนเสื้อ รอบนี้เห็นเงาแว่บๆ เพราะมาเปลี่ยนใกล้ๆพอดี ฮุฮุ

ในช่วงที่ร้อง HBD เมื่อวาน ในวันนี้จริงๆต้องร้องเพลง love song ท่อนฮุค

แต่เหมือนทุกคนจะลืมกันหมด ต่างพร้อมใจกันเรียกชื่อยามะพีแทน

แต่ก็ดีนะ เพราะถ้าร้องเพลงอาจจะล่มได้ ฮ่าๆๆ และแน่นอนพอยามะพีขึ้นมาตามเสียงเรียกร้องพร้อมเพลง Loveless

ทุกคนก็ช่วยกันชูแผ่นกระดาษสีเหลืองที่เขียนว่า

“TOMO Thank you for coming”  

นุกอยู่โซนอารีนา มองขึ้นไปบนสแตนด์ มันเป็นอะไรที่สวยมากๆ เห็นฉากที่ยามะพีก้มลงอ่านแล้วยิ้มแบบไม่ไหวแล้ว ^^

วันนี้ดีหน่อยที่ทุกคนพร้อมใจกันเรียกยามะพีขึ้นมา พอขึ้นมาขอบคุณและร่วมร้องสดในเพลง Love song ไปพร้อมๆกะแฟนๆ

ตอนนั้นขนลุกมากอ่ะ เป็นอะไรที่ชอบโคตรๆ พอจบก็ลง พวกเราก็เรียกอีก ก็แค่ขึ้นมาโชว์ตัวให้เห็นแล้วลงไป ฮ่าๆๆๆ

จนอังกอร์รอบสุดท้ายขึ้นมาแจกผ้าขนหนูกะเสื้อยืดสีแดง พร้อมบอกทำนองว่าจะกลับมาอีกแน่นอน สัญญา…

เห็นในรีพอร์ต มีคนบอกว่า รอบสุดท้ายนี้ ยามะพีแทบคลานขึ้นมาเลยทีเดียว 555

เป็นอันจบการเขียนบล็อค ฮ่าๆๆ ใช้เวลาเขียนนานมาก เพราะอยากให้ละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้อ่ะ

ความรู้สึกขณะอยู่ในคอน แบบรู้สึกดีใจจุกอก น้ำตาแทบไหล ไม่ได้เว่อร์ แต่รู้สึกแบบนั้นจริงๆ

เพราะไม่คิดว่าจะได้มาดูคอนเสิร์ต ไม่คิดว่าจะได้เจอ และไม่คิดว่าจะได้เจอในระยะประชิดขนาดนี้

ตอนจบคอน นี้คิดเลยนะว่าถ้าโลกแตกก็ยอม เพราะอย่างน้อยก็ได้ทำความฝันตั้งแต่เด็กๆสำเร็จไป 1 อย่างแล้ว เป็นอะไรที่มีความสุขสุดยอด

(ดูเว่อร์เนาะ แต่คิดว่าคนที่ชอบอะไรขนาดนี้ พอมันสำเร็จก็ต้องมีความสุขเหมือนกันทุกคนอ่ะ

อย่ามาว่ากันต่อหน้า ไปว่ากันลับหลังเถอะ ขอร้อง)

อ้อ.. ตลอดคอน 2 วัน ที่มือของยามะพีพันผ้าด้วย น่าจะยังเข้าเฝือกอยู่ หายไวๆน๊า… ตั้งแต่ที่ตกเวทีอ่ะ *_*


PS. ขอรวมลิงก์แบ่งปันอะไรดีๆ แปะไว้หน่อยละกัน

เล่นสด-ร้องสด-จัดเต็มอลังการงานโชว์คอนเสิร์ต”ยามะพี” โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์

รีพอร์ตของน้องเบลล์ รอบ1  รอง 2

เก็บตก “โปรเจคคอนยามะพี”

[รีพอร์ต] ตามติดชีวิตยามะชิตะ โทโมฮิสะ ณ ไทยแลนด์ บาย ยามะชิตะเปิ้ล ;p

Party Don’t Stop — Tomohisa Yamashita ของพี่วัฒน์

ยามะพี มาแล้ว !!!! สาวกเจป๊อปชาวไทยแห่รับยามะพี พร้อมเปิดฉากคอนฯ ‘Tomohisa Yamashita Asia Tour 2011 in Bangkok Super Good Super Bad’

[สรุป] ‘อาวาลอน ไลฟ์’ ทำได้มากยิ่งกว่า ‘อลังการงานสร้าง’ คุ้มยิ่งกว่า ‘จัดเต็ม’ ‘โทโมฮิสะ ยามาชิตะ เอเชีย ทัวร์ 2011 อิน แบงคอก ซูเปอร์ กู๊ด ซูเปอร์ แบด’

[ย้อนอดีต] งานแถลงข่าวยามะพี ของพี่วัฒน์

การเตรียมตัว บนเวที ล่ามคอนเสริต์ ยามะพี ตอนที่ 1 2 3 และ 4

‘ยา มะพี’ ประกาศศักดาคืนให้กระแส ‘เจ-ป็อป’ แฟนคลับทวิตข้อความ ‘สวัสดียามะพี’ ขึ้นอันดับ 1 ไทยเทรนด์ฮิต แห่ยึดพื้นที่งานแถลงข่าวแสดงพลังล้นพาร์คพารากอน !!! [เพิ่มบทสัมภาษณ์]

 
2 Comments

Posted by บน 01/05/2011 in Uncategorized

 

เรื่องเล่าจากพี่หมอสัด

ตะกี้ไปในม.มา บังเอิญมีงานเปิดโลกทรรศน์คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

จริงๆก็ไม่ได้อยากไปหรอก แต่ติดรถเพื่อนไปด้วย ก็เลยตามเลย

ดีแระที่ได้เข้าไปนั่งฟังพวกบรรดารุ่นพี่ที่จบไปแล้วมาทำงานเป็นหมอเป็นอาจารย์ที่คณะ

ก็จับใจความได้บ้าง ไม่ได้บ้างตามประสา 555

เอาคร่าวๆ เท่าที่ประทับใจ และจำได้


เริ่มจากพี่คนแรก ขอแทนว่า พี่A พี่คนนี้เป็นหมอสัตว์เล็ก (ก็พวกน้องหมาน้องแมว)

พี่A เล่าว่าเค้าได้เคยไปวังไกลกังวล ไปดูคุณทองแดง ได้เดินตามเสด็จตอนที่ในหลวงทรงพระวรกาย ได้พูดคุยกับท่าน

นอกเรื่องนิดนึง พี่คนนี้เคยเล่าว่า มีคนโทรมาบอกว่าจะขอเอาหมามารักษากับหมอ A (สมมติให้ หมอ A ชื่อเล่นว่า A และชื่อจริงว่า ZZZZ )

แล้วนี้เป็นบทสนทนา (แต่งเติมนิดๆ) เป็นการพูดคุยทางโทรศัพท์

เจ้าของเคส : ขอรักษากับหมอ A ค่ะ มีคนแนะมาว่ารักษากับหมอ A แล้วรอดทุกตัว

คนรับโทสับ : ขอเปลี่ยนเป็นหมอคนอื่นได้ไม๊คะ เพราะหมอ A ไม่ว่างค่ะ

เจ้าของเคส : ขอเป็นหมอ A เท่านั้นค่ะ  (แล้วก็ตื้อๆๆๆจนคนรับโทสับต้องให้หมอ A มารับสาย)

หมอ A : สวัสดีครับ ผม หมอ A พูดครับ จะให้รักษาอะไรครับ

เจ้าของเคส : ผ่าตัดค่ะ เพราะมีคนบอกให้มารักษากับหมอA

หมอ A : ครับ เด๋วให้บอกตรงประวัติว่าจะผ่าตัดกับหมอ ZZZZ นะครับ

เจ้าของเคส : ไม่เอาค่ะ ตัวก่อนรักษากับหมอ ZZZZ แล้วตาย ขอรักษากับหมอ A เท่านั้นค่ะ

หมอ A : ???

เอาแล้วไง ไม่รู้หรอกคร๊าบบบ ว่าหมอ A กับ หมอ ZZZZ คือคนเดียวกัน !!!


พี่คนที่2 พี่B เป็นหมอสุกร เพิ่งจะรู้ว่าที่วังสุโขทัย ของฟ้าชาย ทรงเลี้ยงสุกรไว้ด้วย ชื่อทองขาว กับ ทองดำ

พี่B ได้รักษาเกี่ยวกับข้อที่เสื่อมก็ดีขึ้น กลับวังได้ แล้วก็เหมือนเป็นใหม่อีก เลยไปที่วัง แต่ก็ไม่รอด และมีการสร้างอนุสาวรีย์ไว้ด้วย

เค้าก็เลยรีบกลับ แซวๆว่ากลัวมีอนุสาวรีย์เพิ่มมาีอีกอัน เป็นท่าหมอกำลังถือกระบอกฉีดยา


พี่คนที่3 พี่C เป็นพี่หมอวัว เค้าเล่าว่า ช่วงที่ไปออกค่ายอาสา ก็ได้ช่วยกันลากลูกควายที่ตกหลุมโคลน

ทีนี้มันช็อก พี่เค้าเลยเอาขากระทืบๆ สุดท้ายก็รอดมาจนได้ ทีนี้คุณยายก็บอกว่า ถึงไม่รอดคุณยายก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก

สงสัยจริงๆแล้ว คุณยายกลัวว่าจะโดนกระทืบเหมือนลูกควายตัวนั้นป่าว เลยบอกว่าไม่เป็นไร


พี่คนที่4 พี่D เป็นพี่หมอไก่ ก็เป็นช่วงไข้หวัดนก พี่เค้าก็ได้เข้ามาพูดคุยกับชาวบ้านชาวเกษตรกรว่าต้องเข้าใจถึงการที่ทำลายไก่ทิ้ง

ก็นะ การพูดคุยกับเจ้าของ ก็เป็นอีกงานหนึ่งของสัดแพดที่ต้องทำ ยากจริงอ่ะ


พี่คนที่5 พี่ E เป็นพี่หมอสัตว์ป่า ก็เน้นไปด้าน หมอช้างอ่ะนะ พี่คนนี้ก็ได้เดินทางทั่วประเทศแล้วล่ะมั้ง ในการเป็นมูลนิธิเกี่ยวกับช้าง

พี่แก บอกว่าประทับใจที่ได้พักโรงแรมดีๆ กะ กินอาหารฟรี เพราะเจ้าของช้างเลี้ยง ฮ่าๆ อ้อมีอยู่เคสนึง เหมือนช้างจะกระดูกหัก มั้ง

คือปกติ พวกสัตว์เศรษฐกิจ ถ้ายากเกินกว่ารักษา หรือไม่จำเป็นจริงๆ ก็จะคัดทิ้ง หรือฆ่า กรณีช้างก็มักจะยิงทิ้ง แต่ตัวนี้พี่เค้าก็รักษาจนหาย


พี่คนที่ 6 พี่ F เป็นพี่หมอสัตว์น้ำ เค้าบอกว่ากรณีหมอสัตว์น้ำ มักจะตาย เพราะจะเป็นเคสแบบเอาตัวเป็นมาผ่าดูว่าเกิดโรคจากอะไร

แต่มีอยู่เคสนึงที่เป็นปลามังกร ตัว 50,000 แถมเจ้าของก็ออกนักเลงๆ ให้ช่วยผ่าเอาไมโครชิพออกล่ะมั้ง ถ้าฟังไม่ผิดนะ พี่เค้าก็เสียวๆ แต่ก็ทำจนได้

คือผ่าตัด-เย็บ ภายใน 3 นาที พี่F เค้าก็ทำสำเร็จนะ แต่เจ้าปลาตัวนี้ดันมาแพ้ยาสลบซะงั้น ผิวงี้ดำเชียว ก็เลยทำการรักษาต่อจนหาย

แต่สุดท้ายปลาตัวนี้ก็ตาย เพราะเจ้าของให้ลูกน้องเปลี่ยนน้ำให้

และอีกเรื่องคือ พี่เค้าดีใจที่่ได้เข้าโอเชี่ยนเวิลด์ฟรี คือ พี่เค้าจะไปซาก spider crab  ทีนี้ไม่ได้เอาบัตรประชาชน เลยเอาบัตร ATM ไปแลกแทน

ก็ดีนะ ที่เค้ายอมให้แลก พี่ F เลยดีใจที่เอาบัตรATM แลกเข้าไปโอเชี่ยนเวิลด์ฟรีได้ – -


พี่คนสุดท้าย พี่ G เป็นพี่หมอม้า พี่คนนี้ได้ทำงานร่วมกับกองถ่ายหนังพระนเรศวรด้วย เป็นเหมือนผู้กำกับคิวม้านั่นเอง ว่าทำไงไม่ให้มันเจ็บมาก

และเค้ายังได้เจอผู้กำกับหนังฮอลลี่วู้ดอีกหลายๆเรื่อง

อีกทั้งยังเป็นหมอม้าของเอเชียคนแรกที่ได้เข้าร่วมประชุมอะไรซักอย่างของโลกด้วย

เหมือนจะมีการถ่ายโฆษณาด้วยล่ะมั้ง ไฮลักซ์วีโก้รุ่นไหนซักรุ่นนี่แหละ


มีหลายประโยคที่พวกพี่ๆเค้าพูดแล้ว รู้สึกดี


ถึงเราไม่ได้ในสิ่งที่รัก ก็ให้รักในสิ่งที่ได้มา


ไม่ว่าสัตว์ตัวนั้นจะเป็นของใคร มาจากไหน ราคาเท่าไหร่ ก็ควรรักษาให้เต็มที่เสมอ

เพราะก็คือ 1 ชีวิตเหมือนกัน ถือว่าเป็นจรรยาบรรณอย่างหนึ่งด้วย


การฆ่า 1 ชีวิต เพื่อมาเรียนรู้รักษาอีกหลายชีวิตที่จะตามมา

การฉีดยาให้สัตว์ตายจากความเจ็บปวด ถึงเราจะทำบาป แต่ก็เพื่อความสบายของตัวสัตว์เอง

แต่ทั้งนี้ต้องดูด้วยว่า สัตว์อยากที่จะมีชีวิตอยู่ต่อหรือไม่

—————————-


 
3 Comments

Posted by บน 29/08/2009 in Uncategorized

 

อิงธารรีสอร์ท 8-10 March 2009

 
 
ตอนนี้จบปี 3 แล้ว (รึป่าว)
 
ก็แน่นอนเหมือนเคย ไม่ได้กลับบ้านอีกแล้ว
 
สอบเสร็จวันที่ 6 มีนาคม 2552
 
พักผ่อน 1 วันที่ห้อง แล้วก็ไปสัมมนา
 
(เป็นกิจกรรมพัฒนานิสิตของคณะ ซึ่งก็ = เที่ยวดีๆนี่เอง 555) 
 
 
 
 
ปีนี้ไปที่ "อิงธาร รีสอร์ท" จ.นครนายก
 
ไปถึงก็ โอ้วววว… หรูมากกกก… 
 
ห้องพักเริ่ด มีน้ำอุ่น ออกมาทางหลังห้องก็จะเจอสระว่ายน้ำ
 
วู้ววว…
 
 
 
 
       
 
 
 
ก็ทำกิจกรรมบ้าง อะไรบ้าง เล่นบ้าง อะไรบ้าง ตามประสา
 
 
ที่แน่ๆ ไปทำกลอนประตูเค้าหัก 3 ห้อง โคมไฟหรูๆแตกอีก 1 รวมไปถึง ต้องถ่ายน้ำทิ้งทั้งสระใหม่
 
เค้าจะคุ้มมะเนี่ยะ??
 
ชิ่งค่าโคมไฟไม่ทัน แต่ค่ากลอนห้อง ทางคณะชิ่งทัน ฮ่าๆๆ
 
สงสัยเค้าคงเข็ดกะคณะนี้ไปอีกนาน เราเองก็คงไม่ไปเหยียบอีกแล้วมั้ง เหอๆ
 
 
    
 
 
 
แล้วก็ยังมีพาไปเที่ยวเขื่อนขุนด่านปราการชล
 
ก็ไม่ค่อยมีอะไรนะ แหะๆ
 
แต่ลมเย็นดี
 
555
 

                  

 

  

  

 

 

 
3 Comments

Posted by บน 14/03/2009 in Uncategorized

 

 
ไม่มีไรทำ  ทั้งๆที่งานรุมเร้า
 
555
 
เมื่อก่อน อัพทีวันนึงหลายครั้งมาก ตอนนี้ ต้องปีนึง อัพกี่ครั้งได้วะ เหอๆ
 

 

 
3 Comments

Posted by บน 30/11/2008 in Uncategorized

 

ยังมีคนเล่นสเปซอีกไม๊เนี่ยะ – -

 
ไม่ได้เข้ามาดูเกือบ สอง เดือนได้
 
อยากรุจัง ว่ายังมีคนเล่น สเปซอยู่อ้ะป่าว
 
สงสัยเค้าไปเล่น ฮิห้า กันหมดแล้วมั้ง
 
ทำไม พอยิ่งโต ก็ไม่อยากเล่นอะไรซักกะอย่าง สงสัยเปนพวกเห่อเป็นทีๆ
 
ไปดีกว่า
 
มาบ่นไร้สาระงั้นแหละ ^^
 
ปล. แถมรูปไอฉุหน่อย 
 
โคตรชอบภาพนี้เลยอ่ะ ….
 
 

 
6 Comments

Posted by บน 20/04/2008 in Uncategorized

 

อยู่มา 20 ปีแล้วหรอเนี่ยะ

 
Happy Birthday to me
 
" 1 February 2008 "
 
 
 
มาอัพหน่อย ไหนๆก็ 20 แล้ว ไม่ดีเลยอ่ะ รุสึกเหมือนแก่ๆยังไงก็ไม่รุ – -
 
แต่ก็ต้องยอมรับความจริงอ่ะนะ
 
ปีนี้ เป็นปีที่รุสึกว่าวันเกิด ต้องเจอกับอะไรก็ไม่รุมากมาย ทรหดจิงๆ
 
อย่างปีก่อนว่าทรหดแล้วนะ เพราะต้องเจอ งานเกษตรแฟร์
 
แต่ปีนี้ ดันต้องไปเซอร์เวย์ค่ายสัตว์ป่า ที่จะจัดตอนซัมเมอร์อ่ะ
 
ก็ไปเช้าวันเกิดเลยนี่แหละ เง้ออออ
 
ไปชลบุรี เดินตากแดด ขึ้นเขา ลงเขา ซึ่งก็สนุกอ่ะนะ ถ้ามันเป็นทางแบบพอดีๆให้ก้าวถึงได้
 
แต่นี่ บางที่ขาก้าวก็ไม่ถึง ขาสั้นเกิ๊น ลงก็ยาก ชันบ้างล่ะ
 
แต่พอลงมาถึงข้างล่าง ก็ได้อ่ะ ไม่ถึงขั้นกับไม่ชอบขึ้นเขา
 
แต่ถ้าให้เลือกจริงๆ ก็ขอไม่ขึ้นละกันนะ รุสึกว่าต้องมีคนมาคอยช่วยอยู่อ่ะ
 
แอบเกรงใจ ฮ่าๆๆ
 
ขอบคุณทุกๆคน ที่ไม่ลืมวันเกิดนุกน๊า
 
แล้วก็ต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้รับโทรศัพท์หลายคนมาก แถมหลายสายด้วย แหะๆ
 
รุสึกผิดอย่างแรง  ขอโทษค่า ….
 
พออีกวันก็ไปสวนสัตว์เปิดเขาเขียว  สนุกดี เสียดายไม่มีกล้อง น่าถ่ายรูปเอามากๆ
 
มาถึงหอ ก็มีบรรดาพวกหน้าเดิมๆ มารออยู่ ฮ่าๆ
 
ไม่ได้พักเร้ย ขาก็ปวด เดินไม่ไหวแล้ว แต่ก็เข้าใจอ่ะ เพื่อนอุตส่ารออ่ะนะ
 
ก็ไปกินข้าวกันต่อที่ร้านเหล้าในฝัน (ชื่อร้านแบบนี้ แต่ไปกินข้าวอ่ะ)
 
แถมด้วยบรรยากาศที่แบบว่า แอบหลอนสุดๆ ฮ่าๆๆ
 
ข้าว แมร่งมาช้า แต่ดีนะที่มันอร่อย ^^
 
กลับมาก็นอนตายซากอยู่คาเตียงนั่นแหละ…………
 
เมื่อยทั้งตัวแล้วเนี่ยะ
 
พรุ่งนี้จะไปเรียนไหวไม๊อ่ะ  – -
 
 
 
 
 
Special thanks ….
 
ป่าป๊า : ขอบคุณสำหรับ sms ที่พิมมาผิดๆ แต่พออ่านเข้าใจ ฮ่าๆๆ  นุกนึกภาพออกเลยตอนป่าป๊ากำลังนั่งพิม sms อยู่ ^^ ขอบคุณนะคะ
 
หม่าม๊า : ขอบคุณนะคะ ที่ไปวัด ถวายสังคทานให้นุกอีกแล้ว แหะๆ ขอบคุณค่า
 
อี้ด้วง : ก็ขอบคุณสำหรับข้อความเช่นกันค่ะ แต่ไม่รุว่านุกจะได้อย่างที่อี้อวยพรรึป่าวนะ (ขอให้ผอมลง – -)  ฮ่าๆๆ
 
เฮียเจ : นุกยังไม่ลืมนะ ว่าเฮียจะซื้อมือถือให้น่ะ รออยู่นะเค๊อะคุนพี่ชาย
 
พลอย เจ๊ : ขอบคุณที่นั่งเขียนการ์ดที่คุ้นตามากๆ ฮ่าๆ  และไอหมูออมสิน ที่จะเก็บได้กี่บาทก็ไม่รุ เหอๆ
 
กุ๊ก กวาง หนิง พี่อ้อน : ขอบคุณสำหรับข้อความ และ ไปกินข้าวในร้านบรรยากาศดีๆ (พี่รหัสคุนดารา เก่งจิงอ่ะ แต่คราวหลังต้องโทรไปสั่งอาหารไว้ก่อนนะเว้ย )
 
แป้งจี่ อุ๋ม กิ๊บ ปราง เอ้ กอล์ฟ ฟ้า เวิลด์ แชมป์ : ขอบคุณสำหรับของขวัญ และข้อความนะ (ยังไม่ได้เอากลับมาเลย)
 
แป้ง แพนด้า : ขอบคุณที่ยังจำได้ อยู่คนเดียว เหอๆ
 
นุชชี่ : ขอบคุณนะจ๊ะ ^^,
 
เพื่อนๆ พี่ๆ ที่ไปเซอร์เวย์ด้วยกัน : ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้รุสึกหายเหนื่อยจากตอนกลางวันได้ เหอๆ ว่าแต่เอาขนมมาจากไหนหว่า ??
 
และขอบคุณ ทุกคนที่เข้าไปเม้นใน hi 5 นะคะ ยังไม่ได้เข้าไปอ่านเลย เหอๆ
 
และคนที่ส่ง sms มาให้ด้วยนะ  ทั้งเพื่อนๆ น้อง พี่ๆ PccTrg  และ  Vet KU นะคะ
 
และที่แน่นอน ไอพวกที่ลืม งานนี้มีเคืองนะเว้ย  (แม้จะมาแก้ตัวแล้วก็ตาม ฮ่าๆๆๆ)
 
 
 
4 Comments

Posted by บน 03/02/2008 in Uncategorized

 

น้องหนูของนุกซุน (^^,)

 
 
วันนี้ได้น้องหนูมาอยู่ที่ห้องแล้วน๊า
 
แต่ต้องอยู่อย่างอนาถาไปก่อนอ่ะ เพราะยังไม่ได้ซื้อกรงให้มัน  เหอๆ
 
อยู่ในกะละมังซักผ้าล่ะ
 
- -"
 
 
ยังไม่ได้ตั้งชื่อให้มันเลย
 
แบบว่าพยายามหาที่แตกต่างบนตัวน้องหนูอยู่  แต่หาไม่ได้ว่ะ  เหอๆ
 
ลืมบอกไป ได้มา 2 ตัวล่ะ  ผู้ทั้งคู่ (อย่ามาเกย์ให้ชั้นเห็นนะ  555 )
 
น่ารักจังเลย  
 
อายุยังไม่ถึงเดือน มั้งนะ  ต้องถาม วิววี่  เป็นคนที่ให้มาอ่ะ
 
ตอนนี้ ที่คณะต่างพากันเลี้ยง แบบว่า อิหนูพวกนี้เป็นญาติกันทั้งน้าน  ฮ่าๆๆ
 
 
 
 
 
ถ่ายยากอ่ะ  มันเบลอๆ  เหอๆ
 
นี้ 2 ตัว  ทำอะไรกันก้ไม่รุ   เหมือนจะพยายามมุดอยู่   ^^
 
 
 
 
มันมีแค่ 2 ตัวนะ  แต่หลายท่า   ฮ่าๆๆๆ 
 
ตัวนี้ เหมือนจะ ซนๆหน่อย  มาถึงก็เล่นตลอด  (ถ้าจำไม่ผิดตัวนะ  ฮ่าๆๆ) 

         

 

ส่วนตัวนี้  ว่างไม่ได้ เป็นหลับ  – -   

 

 

 สุดท้ายต้องขอบคุณ วิววี่ นะคร๊า  ที่เอามาให้…..

 

 
10 Comments

Posted by บน 22/12/2007 in Uncategorized

 

ปลามันโง่ หรอ??

 
 
 
ปลามันโง่  หรอ??
 
เกิดคำถามนี้ขึ้นมา ขณะที่นั่งอ่าน helminth (ไม่เกี่ยวกันเร้ยยยยย…)
 
อ่านไป ก็ได้ยินดัง ตุ้บๆ ประกอบการอ่าน อยู่เป็นระยะๆ
 
แรกๆก็สงสัยว่าเสียงอะไร  สุดท้ายก็รุว่ามันเป็นเสียงปลาที่นุ๊งพลอยเอามาเลี้ยง
 
 
 

 

มันจะกระโดดออกมาให้ได้  แต่บังเอิญมีแผ่นซีดีปิดปากโถไว้อ่ะนะ 

 
มันเลยชนกะซีดีนั่น
 
ตอนได้ยินเสียงก็ไม่คิดอะไร ทีนี้เลยตั้งใจดู กะว่าจะดูตอนมันชนจะๆ
 
แต่พอเห็นเท่านั่นแหละ  เจ็บแทนเลยว่ะ   สงสารมันด้วย
 
แต่ให้ทำไงว๊า….
 
มันเนี่ยะ เจ็บแล้วไม่รุจักจำเลยเนาะ  (หรือว่ามันไม่เจ็บวะ ??)
 
แต่มันคงเจ็บแหละ เพราะนั่งดูมันกระโดดมาชน ดังตุ๊บๆ ต่อเนื่องประมาณ 5 ครั้ง
 
มันก็อยู่นิ่งซะงั้น ซึมไปเลย 
 
 

  

 
 
 
ไปอ่านต่อแระ  น้องพยาธิทั้งหลายเอ้ย  เยอะได้อีกค่ะ  - -"
 
 
 
แล้วอิปลานี่ เมื่อไหร่จะเลิกโดดวะ ??  จะโดดจนหัวแตกตายไปเลยใช่มะเนี่ยะ  ฮึ!!!
 
 
 
 
ปล. ว่าแต่ปลา ตรูก็อ่านได้แระ มองอิปลาพวกนี้อยู่ได้ ว่างนักรึงาย??
 
 
 
2 Comments

Posted by บน 18/12/2007 in Uncategorized

 

เชียงใหม่

 

  

 
 
 
ไปเชียงใหม่ครั้งแรก ในรอบ 19 ปี….
 
กว่าจะได้ไปนะ 
 
เคยวางแพลนว่าจะไป 2 ครั้ง แต่ก็ไม่ได้ไป
 
 
 
 
 
 
 
ครั้งแรก ก็คิดมาตั้งแต่ ม.1 ว่าต้องได้ไปแน่ๆ ถ้าอยู่ม.6 ก็คิด ก็หวังมาตลอด
 
คุยกับที่บ้านตั้งแต่เนิ่นๆด้วย (กัวไม่ให้ไป คุยจนได้ไปแล้วอ่ะ)
 
แต่สุดท้าย ท้ายสุดก็ไม่ได้ไป เพราะโรงเรียนน้ำท่วมซะงั้น  – -
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ครั้งที่ 2 ก็จะไปกันในครอบครัว กะว่ารุผลเอ็นท์เส็ดนะ ไปแน่ๆ เพราะช่วงนั้นว่างมาก 
 
แต่สุดท้ายก็ไม่อีก เพราะแอดมิดชั่น มันทำพิษ กว่าผลจะออก
 
ชิชะ อีก 2 วันต้องมารายงานตัว แล้ว เรียนต่อเลยง่ะ
 
อดอีกแร้ววววววว
 

 

 
 
 
 
 
 
แต่รอบนี้ ตั้งใจไว้แล้วว่าต้องไปให้ได้  แม้ หนังสือ อาจจะอ่านไม่ทัน  เหอๆๆ
 
ขอหน่อยเหอะ  บอกที่บ้านแร้ว เค้าก็อนุญาต ^^,
 
 
…………………….
 
……………….
 
…………
 
……
 
 
.
 
 
 
เชียงใหม่จ๋า…  นุกจะไปเหยียบแร้วน๊า   ฮ่าๆๆ
 
 
 
 
 
 

 
3 Comments

Posted by บน 07/12/2007 in Uncategorized

 

ถังแตก

 
 
 
อันเนื่องมาจากเดือนนี้ มีงาน คอมมาร์ท ตั้งแต่ต้นเดือน
 
ประจวบกับ กินมากขึ้น และมีผองเพื่อนมานัดเจอกัน
 
จึงเกิดอาการถังแตกขึ้นมา ……………….
 
 
 
ทั้งๆที่รู้ว่า แต่ละคน จนกันอิตายแร้ว  ก็ไม่วาย หาเรื่องเสียตังค์อีก 
 
ไปร้องเกะ ต่อด้วยกิน sukishi
 
อื้มมมมม หมดตูดตามๆกัน
 
 
 
 
แต่ก็สนุกสนาน กับไพ่ตบ แม้ว่าจะเสี่ยงต่อการโดนด่าจากห้องข้างล่าง (จิงๆก็โดนแล้วอ่ะนะ เหอๆ)
 
ดึงสายโทสับออกเลย  เลวซ้าาาา…า
 
ต่อไป ตรูจะกล้าสู้หน้าคนที่อยู่ห้องข้างล่างได้มะเนี่ยะ ดันเคยเจอหน้าแล้วด้วยสิ
 
ซวยเจงๆ
 
 
               
 

 
4 Comments

Posted by บน 19/11/2007 in Uncategorized

 
 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.